توری پشتی فایبرگلاس: شبکه پنهان پشت سنگ مرمر و اونیکس - چگونه از ترک خوردن در حین حمل و نقل و نصب جلوگیری کنیم

 

چند سال پیش این سازنده سنگ که من می شناسم، اسمش ژو است، دیر به من زنگ زد. تقریباً نیمه شب. می توانم بگویم که او واقعاً ناراحت است. او به تازگی ظرفی از تخته های کالاکاتای ایتالیایی را به شانگهای فرستاده بود. وقتی مشتری آن را باز کرد، سه تخته آن ترک خورد. نه مانند وقفه های آشکار و بزرگ که فوراً می بینید. ترک های ریز خط مو در پشت. سپس مغازه او سعی کرد آنها را برای این کار برش دهد - می دانید که تکه ها از هم جدا شدند. سه تخته، تقریبا شصت هزار یوان. او سعی کرد با تامین کننده مبارزه کند، شانسی نداشت. باربری را امتحان کردند، گفتند هیچ مدرکی دال بر حمل و نقل خشن وجود ندارد. او باید تمام ضرر را می خورد.

 

بنابراین وقتی بعداً از مغازه او بازدید کردم، او مرا به کناری کشید و پرسید - آن توری پشتی فایبرگلاس که می فروشید، آیا می توانم از آن روی سنگ مرمر استفاده کنم؟ گفتم بله البته اما این فقط این نیست که آیا شما می توانید. این است که چه توری و چگونه آن را روی آن قرار می دهید. او قبلا از هیچ مش استفاده نکرده بود. آن سه اسلب ترک خورده فقط یک لایه نازک از رزین پلی استر در پشت داشتند. بدون مش. همین است.

 

به هر حال، این فقط مشکل ژو نیست. من در ده‌ها فروشگاه سنگ، سایت‌های شغلی گران‌قیمت بوده‌ام. ترک‌های بسیار زیاد، لبه‌های بریده‌شده، گوشه‌های شکسته دیده می‌شود - همه این‌ها به این دلیل است که کسی مش پشتی اشتباهی را گرفته یا کار نامناسبی انجام داده است. اما طرف مقابل را هم دیده ام. بچه هایی که متوجه شدند و میزان شکستگی خود را از چند درصد به تقریباً هیچ کاهش دادند. بنابراین این چیزی است که من در طول سال ها یاد گرفته ام. شاید به کسی که به خاطر سنگ ترک خورده خوابش را از دست می دهد کمک کند.

 

اولین چیز - چرا سنگ می ترکد؟ این فقط به این دلیل نیست که شکننده است. بسیاری از مردم فکر می کنند سنگ مرمر، اونیکس، آنها می ترکند زیرا ظریف هستند. اما در واقع قدرت خمشی سنگ مرمر در حدود 8 تا 15 مگاپاسکال است. این بالاتر از گچ معمولی است. پس این دلیل واقعی نیست.

 

مشکل واقعی سه چیز است. یکی، ریز ترک های طبیعی در داخل سنگ. شما نمی توانید آنها را ببینید. سنگ مرمر یک سنگ دگرگونی است، بنابراین از زمانی که شکل گرفته است، شکستگی های ریزی دارد. سپس آن را به صورت صفحات نازک به ضخامت 1.6 یا 2 سانتی متر برش می دهید. آن ریزترک ها به نقاط ضعیف تبدیل می شوند. لرزش، خم شدن، فقط فشار موضعی - آنها رشد می کنند. دو، روکش رزین پشت اغلب خیلی نازک یا فقط بی کیفیت است. اکثر اسلب ها یک لایه پلی استر غیر اشباع در پشت دارند. سطح را مهر و موم می کند، رطوبت را حفظ می کند، کمی استحکام می بخشد. اما مغازه های ارزان قیمت روی یک کت واقعا نازک می مالند. بعد از خشک شدن مانند یک پوست پلاستیکی است که می توانید با ناخن خود آن را جدا کنید. اساسا هیچ کاری نمی کند سه - و این بزرگتر است - بدون تقویت فیبر واقعی. به این معنی که مش فایبرگلاس در آن رزین وجود ندارد. رزین به خودی خود استحکام کششی بسیار کمی دارد. یک شبکه پشتی مانند میلگرد در بتن عمل می کند. تمام بار را تحمل نمی کند، اما استرس را در یک منطقه بزرگتر پخش می کند و از رشد ترک ها جلوگیری می کند.

 

یادم می آید چند سال پیش در بازار سنگی در شویتو قدم می زدم. یک دال یشم سفید 2.4 متری را دیدم. پشت لخت بود، رزین حتی درست پخش نشد. فروشنده به من می گوید: "ارزان. تو بخر، من برای تو مش می چسبانم." پرسیدم چه نوع مش؟ رول زرد رنگی را از گوشه ای بیرون می آورد. مالیدمش و توری کج شد. من به او گفتم که مش زباله است - بدون مقاومت قلیایی، اساساً بدون استحکام. او حرف من را باور نکرد. بعداً آن تخته به کار نوسازی ختم شد. سه ماه پس از نصب، یک ترک درست در کنار یک سوراخ لوله گرمایشی ظاهر شد. پیمانکار به سمت فروشنده برگشت و فروشنده فقط شانه بالا انداخت.

 

حال، چه چیزی یک مش پشتی خوب را می سازد؟ بعد از این همه سال، من به دنبال سه چیز هستم.

 

اول، وزن - گرم در هر متر مربع. می بینید 75، 110، 145، حتی بالاتر. 75 نرم است، برای روکش های نازک یا چیزهای منحنی مناسب است. 110 کار است، این چیزی است که من برای اکثر دال های استاندارد 2 سانتی متر توصیه می کنم. 145 سفت تر است، برای دال های فوق العاده نازک زیر 1.2 سانتی متر یا پروژه های بلند. یک بار مردی را دیدم که از مش 50 گرمی روی دال های 3 متری استفاده کرد. دو کارگر یک گوشه را بلند کردند و دال خم شد - توری از کار افتاد.

 

دوم، دهانه مش - تعداد نخ در هر اینچ. تعداد رایج مش 4 (4×4 نخ در هر اینچ) و 5 مش است. شما نیاز به رزین یا اپوکسی دارید تا از سوراخ ها عبور کند و مستقیماً سنگ را لمس کند. این باعث می شود که "ناخن های رزینی" کوچکی ایجاد شود که همه چیز را کنار هم نگه می دارد. اگر شمارش خیلی خوب باشد، مانند مش 10 یا بیشتر، رزین نمی تواند از آن عبور کند. سپس مش فقط در بالا شناور می شود، می توانید آن را جدا کنید. خیلی درشت است، مانند 2 مش، و فیبر کافی برای تقویت چیزی وجود ندارد. بنابراین مش 4 تا 5 نقطه شیرین است.

 

سوم - آیا باید در برابر قلیایی مقاوم باشد؟ ممکن است فکر کنید، این سنگ است، نه سیمان، پس چرا به قلیایی اهمیت می دهید؟ موضوع اینجاست. اگر قرار باشد آن دال روی ملات سیمان یا بتن خیس شود، قلیایی موجود در ملات به مرور زمان به آرامی الیاف شیشه معمولی را می خورد. بنابراین اگر نصب مرطوب را انجام می دهید، پول اضافی را برای مش پشتی مقاوم در برابر قلیایی خرج کنید. ده یا بیست سال بدون تحقیر ادامه خواهد داشت.

 

یک بار یکی از خریداران پروژه هتل از من پرسید - آیا چسب روی توری پشتی با سنگ واکنش نشان می دهد؟ گفتم بستگی به استفاده شما داره پلی استر در هنگام درمان جمع می شود. اگر بیش از حد قرار دهید، استرس انقباض در واقع می تواند سنگ را ترک کند. به همین دلیل است که ما اپوکسی با انقباض کم با مش پشتی را دوست داریم. پیوندهای اپوکسی بسیار قوی تر است و به سختی جمع می شود.

 

اجازه دهید در مورد برخی از مشاغلی که دیده ام - خوب و بد - به شما بگویم.

 

شکست اول - بدون مش، فقط رزین. پروژه ویلا در تیانجین. مالک مجسمه سفید ایتالیایی می خواست. مغازه سعی کرد در پول خود صرفه جویی کند - فقط یک روکش رزین نازک در پشت، بدون مش پشتی. اسلب ها به نظر خوب رسیدند. سپس نصاب یک سوراخ سینک را برید و یک تکه بزرگ در امتداد برش جدا شد. صاحبش ترسید، همه اسلب های جدید را خواست. دسته دوم دارای مش پشتی مناسبی بود. همان برش، مشکلی نیست.

 

شکست دوم - مش اعمال شد، اما رزین خیس نشد. یک مغازه کانتر در فوجیان در حال انجام روکش روشویی برای یک هتل بود. آنها از مش پشتی 110 گرمی استفاده کردند، اما با عجله فقط یک لایه نازک از رزین را تراشیدند. مش روی آن نشست، هرگز اشباع نشد. دو ماه پس از نصب، یک شکاف در گوشه ای ظاهر شد. بازدید کردم و مش را با انگشتانم جدا کردم - رزین اصلاً به سنگ نچسبیده بود. فقط افتاد.

 

سپس موفقیت آمیز - تغییر به مش اپوکسی به اضافه 110 گرم، شکستگی از 8٪ به 0.5٪ کاهش یافت. ژو را یادت هست؟ بالاخره گوش داد. مش پشتی خوب مقاوم در برابر قلیایی و اپوکسی دو قسمتی خریدم. او مراقب بود - پخش کامل، مش را به داخل فشار داد، حباب ها را کار کرد. شماره هایش را به من نشان داد. قبل از این: به ازای هر 200 اسلب در یک ظرف، او به طور متوسط ​​15 تا 20 تخته شکسته بود. حالا؟ شاید یکی دو تا. گاهی صفر. دقیقاً حرف او: "من دو هزار اضافی برای مش و اپوکسی خرج می کنم و شصت هزار در سنگ شکسته پس انداز می کنم. حتی یک احمق هم می تواند این حساب را انجام دهد."

 

اکنون، چگونه آن را اعمال کنیم تا در واقع حفظ شود. این چیزهایی است که به سختی یاد گرفتم.

 

ابتدا، پشت سنگ باید خشک، تمیز، بدون روغن، بدون گرد و غبار باشد. می‌بینم که مغازه‌ها تخته‌ها را از روی اره آب می‌کشند و در حالی که پشت آن هنوز خیس است، بلافاصله رزین را روی آن می‌کوبند. آب استحکام پیوند را از بین می برد. بنابراین باید هوا را خشک کنید یا از دمنده حرارتی استفاده کنید. آن را با انگشت خود لمس کنید. باید احساس خشکی داشته باشد، نه خنک و مرطوب.

 

دوم، چسب خود - رزین یا اپوکسی - را روی توری قرار دهید، سپس با یک سوهان فشار دهید تا چسب را ببینید که از سوراخ ها عبور می کند. اگر آن را نمی بینید که وارد می شود، یا به اندازه کافی استفاده نکرده اید یا مش خیلی سفت است. بیشتر اضافه کنید. شما نمی توانید از این بگذرید. در غیر این صورت مش فقط در بالا نشسته است.

 

سوم، از یک غلتک یا یک سوهان پهن استفاده کنید تا واقعاً مش را به داخل چسب فشار دهید و حباب ها را خارج کنید. حباب ها جایی هستند که ترک ها بعداً شروع می شوند. من کارگران را تماشا کرده‌ام که فقط چند بار سطح را مسواک می‌زنند و حباب‌های هوای بزرگی زیر آن باقی می‌گذارند. پس از خشک شدن، وقتی روی آن‌ها ضربه می‌زنید، آن نقاط توخالی به نظر می‌رسند.

 

چهارم، بگذارید کاملاً درمان شود. گیرش پلی استر حدود 2 تا 4 ساعت طول می کشد. اپوکسی 6 تا 12 ساعت طول می کشد، بستگی به دما دارد. اسلب ها را روی هم نچینید و قبل از اینکه کاملاً خشک شوند آنها را حرکت ندهید. من یک مغازه را دیدم که عجله داشت، در حالی که رزین هنوز نرم بود، دال ها را روی هم چید. قسمت های پایینی با توری چروکیده و سنگ تابیده بیرون آمدند.

 

پنجم، کار خود را بررسی کنید. پس از پخت، سعی کنید گوشه ای از مش را با تیغه چاقو بلند کنید. اگر به راحتی جدا شد، پیوند شکست خورد - دوباره این کار را انجام دهید. اگر جدا نشود یا یک لایه نازک سنگ را با آن بکشد، شما خوب هستید.

 

و چند مورد دیگر در مورد حمل و نقل و نصب. حتی با داشتن یک مش پشتی عالی، باز هم می توانید خراب کنید.

 

همیشه اسلب ها را به صورت عمودی در قاب های A نگهداری و حمل کنید. هرگز پشته صاف. انباشتن مسطح، وزن تمام اسلب های بالا را روی دال های زیر قرار می دهد. هیچ مش پشتی نمی تواند آن را اداره کند. زاویه قاب A باید حدود 75 درجه باشد. خیلی عمودی هستند و ممکن است خم شوند. خیلی کم عمق است و لبه های پایین فشار زیادی را تحمل می کنند.

 

برای بارگیری و تخلیه از بالابرهای خلاء استفاده کنید، نه از تسمه یا تسمه. یک کابل فولادی یا بند نایلونی که در اطراف لبه بسته شده است، بار نقطه‌ای ایجاد می‌کند که می‌تواند سنگ را درست از طریق توری شکاف دهد.

 

اگر بعد از رسیدن دال به محل نیاز به بریدن سوراخ یا گوشه دارید، نواری از توری خودچسب را در پشت در امتداد خط برش از قبل بچسبانید. من این را به بسیاری از نصاب ها گفته ام. بیشتر می گویند که واقعاً تراشه را کاهش می دهد.

 

برای نصب مرطوب – روی یک لایه ضخیم ملات سیلی نزنید. تنش انقباض به سنگ منتقل می شود. اگر اتصال مش پشتی شما کامل نباشد، چند ماه بعد ترک های شعاعی کوچکی را روی صورت مشاهده خواهید کرد. به جای آن دو لایه نازک انجام دهید. بگذارید اولی قبل از دومی تنظیم شود.

 

نگاه کن،مش پشتی فایبرگلاسوقتی با سنگ مرمر یا اونیکس کار می کنید چیز خاصی نیست. این اسکلت نامرئی است که استرس را پخش می کند، ترک ها را متوقف می کند و شما را از بسیاری از دردها نجات می دهد.

 

مشخصات مناسب را انتخاب کنید - 110 گرم، مش 4 تا 5، مقاوم در برابر قلیایی اگر خیس می شوید. فرآیند را درست انجام دهید - سطح خشک، اپوکسی کافی، پرس و گاز زدایی. اسلب ها را در حمل و نقل و نصب با دقت حمل کنید. می توانید میزان شکستگی خود را از چند درصد به کسری از درصد کاهش دهید. من افراد زیادی را دیده ام که سعی می کنند صدها دلار در مش پس انداز کنند و در نهایت هزاران سنگ را از دست بدهند. آن ریاضی هرگز جواب نمی دهد.

 

اگر در حال اجرای یک پروژه سنگ هستید، یا مغازه شما از مش پشتی واقعی استفاده نکرده است، شاید این ماه آن را امتحان کنید. یک رول مش خوب و یک سطل اپوکسی هزینه زیادی ندارد. اما آنها می توانند پول زیادی برای شما پس انداز کنند - و شما را شبیه مردی کنند که می داند دارد چه می کند.