Glassfiber Mesh: دلایل بسیاری برای تبدیل شدن مش و ملات به تختخواب های عجیب

یک اتصال قوی بین مش و ملات متکی بر اتصال مکانیکی و اتصال شیمیایی است. با این حال، هنگامی که سطح مش با مواد رها کننده، گرد و غبار یا زمانی که پوشش با ملات ناسازگار است، یک لایه عایق بین آنها تشکیل می شود. استحکام پیوند بین سطوح فیبر شیشه ای تصفیه نشده و ماتریس سیمان بسیار کم است و فاقد انتقال موثر تنش است. در چنین مواردی، توری مانند کسی است که زیر باران ایستاده و بارانی می پوشد-آب (ملات) در اطراف است، اما تماس واقعی هرگز اتفاق نمی افتد.

مش الیاف شیشه ای از صدها رشته تشکیل شده است و پیوند واقعی بین این رشته ها ایجاد می شود. هنگامی که اندازه ذرات ملات از میانگین فاصله بین رشته ها بیشتر شود، یک اثر غربالگری رخ می دهد که از نفوذ موثر خمیر جلوگیری می کند. نتیجه ایجاد حفره‌ها در بسته‌های الیاف است که فقط لایه بیرونی با ملات تماس می‌گیرد-که مقاومت کششی-به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد.

موقعیت مش در لایه رندر بسیار مهم است. عملکرد مهندسی و استانداردها به وضوح نشان می دهد که مش باید در قسمت میانی یا بیرونی لایه رندر تعبیه شود. وقتی مش خیلی عمیق دفن می شود، نمی تواند به طور موثر ترک های سطحی را محدود کند. وقتی خیلی کم عمق باشد، محافظت خود را از دست می دهد و در معرض دید قرار می گیرد. اگر مش به طور خودسرانه در طول ساخت و ساز قرار گیرد یا به دلیل ماله کشی بیش از حد جابجا شود، اثر تقویت کننده آن مانند میلگردهایی که در موقعیت نامناسبی در بتن قرار می گیرند، به خطر می افتد.

ملات رندر زمان کار مشخصی دارد. تحقیقات نشان می دهد که ملات مورد استفاده در مدت زمان مشخص استحکام کششی را بالاتر از یک سطح معین حفظ می کند. هنگامی که بیش از این زمان استفاده می شود، استحکام کششی به شدت کاهش می یابد. وقتی مش در ملاتی که قبلاً شروع به گیرش کرده است فرو می‌کنیم، یا زمانی که زمان زیادی بین لایه‌های پایه و رویه می‌گذرد، این دو نمی‌توانند یک کل یکپارچه را تشکیل دهند و سطح مشترک را به عنوان یک لایه ضعیف باقی می‌گذارند.

پوشش مقاوم در برابر قلیایی{0}}پلی بین مش و ملات{1}}در حین اتصال شیمیایی با محصولات هیدراتاسیون سیمان از الیاف محافظت می کند. اما هنگامی که کیفیت پوشش ضعیف است (محتوای زیرکونیا ناکافی، استفاده بیش از حد نازک یا ناهموار)، یا زمانی که پوشش کهنه می شود و پوسته می شود، این پل فرو می ریزد. الیاف مستقیماً در معرض محیط قلیایی قرار می گیرند و به سرعت قدرت خود را از دست می دهند.

اقدامات غیراستاندارد در طول ساخت و ساز نیز از علل شایع قطع ارتباط هستند. هنگامی که ملات پایه خیلی نرم است (که باعث فرورفتگی عمیق می شود) یا کاملاً گیر کرده است (جلوگیری از چسبندگی) از جاسازی توری خودداری کنید. از ایجاد چین و چروک، حفره یا لبه های پیچ خورده در هنگام قرار دادن توری و همچنین فشار ناهموار در حین ماله کشی که مش را جابجا می کند، اجتناب کنید. از اتصالات مستقیم لب به لب (بدون همپوشانی) در هر جهت خودداری کنید و از عرض کافی دامان اطمینان حاصل کنید. همه این عوامل مانع از تشکیل مش و ملات می شوند که یک کل یکپارچه را تشکیل دهند و کارایی تقویت را به خطر بیندازند.

اجتناب از همراهان عجیب و غریب مستلزم کنترل دقیق انتخاب مواد و ساخت و ساز است: انتخاب کنیدمش الیاف شیشهبا عملیات سطحی مناسب و سازگاری خوب با ملات؛ کنترل اندازه ذرات ملات برای اطمینان از نفوذ موثر. رویه های استاندارد درخواست را دنبال کنید و به پنجره های زمان کاری احترام بگذارید. تنها زمانی که مش و ملات واقعاً با هم کار کنند، می توانند فصلی ماندگار از دوام دیوار را به طور مشترک ایجاد کنند.