نحوه رفع ترک های زیگزاگی دیوارهای کناری راه پله - نقش مش تقویت کننده فایبرگلاس

 

وقتی مدیر املاک، اولد چن، با من تماس گرفت، بسیار ناامید به نظر می رسید. او گفت: ترک های بیشتر. "زیگزاگ روی دیوارهای کناری راه پله ترک می خورد. ما آنها را سال گذشته وصله کردیم و اکنون برگشته اند. می توانید به من کمک کنید تا این موضوع را بفهمم؟"

 

به سمت ساختمان رفتم - یک برج مسکونی پانزده طبقه. شکاف های دیوارهای جانبی راه پله کلاسیک بود - مورب، به دنبال ارتفاع پله ها، یکی پس از دیگری، یک الگوی زیگزاگ واضح را تشکیل می داد. مکان نیز ثابت بود - درست در محل اتصال بین آج‌های پله و دیواره جانبی، از پایین تا بالا.

 

چن پیر به من گفت که قبلاً دو تیم تعمیر مختلف استخدام کرده بودند. هر دو گفتند فقط لایه ملات ترک خورده است، بنابراین آن را خرد کردند و دوباره گچ کردند. در عرض شش ماه، ترک ها دقیقاً در همان مکان ها برگشتند.

 

با دستم به دیوار ضربه زدم، نگاهی به نحوه اتصال آج ها به دیوار کناری انداختم و به او گفتم: بچه هایی که قبلا استخدام کردی سطح را درست کردند. آنها به علت اصلی دست نزدند.

 

ترک‌های زیگزاگی روی دیوارهای جانبی راه پله به یک چیز منتهی می‌شوند - نحوه کار نیروها.

 

آج پله ها شیب دار هستند. هر بار که شخصی روی آج قدم می گذارد، بار از طریق آج به دیواره جانبی منتقل می شود. این دیوار به طور همزمان دو نیرو می گیرد - یک نیروی عمودی رو به پایین از آج و یک نیروی رانش افقی که به بیرون فشار می آورد زیرا آج زاویه دار است. این دو نیرو را با هم ترکیب کنید و جهت تنش اصلی مورب می شود. انقباض بتن و تغییرات دما را به مخلوط اضافه کنید - هنگامی که ترک در نقطه ضعیف شروع می شود، مستقیماً بالا و پایین نمی رود. از جهت تنش اصلی پیروی می کند - به صورت مورب. زیگزاگ از آنجا می آید.

 

علاوه بر این، راه پله ها برخی از حساس ترین مناطق به دما در هر ساختمان هستند. اختلاف دما بین طبقه بالا و طبقه همکف قابل توجه است. دیوار بیرونی آفتاب می گیرد. دیوار داخلی اینطور نیست هر دو طرف به طور متفاوتی منبسط و منقبض می شوند، به این معنی که دیوار به طور ناهموار تغییر شکل می دهد.

 

بدتر اینکه آج ها بعد از سازه اصلی ریخته می شوند نه همراه با دیوار کناری. بنابراین همیشه یک مفصل سرد بین آنها وجود دارد. آنها با سرعت های مختلف منقبض می شوند و متفاوت حرکت می کنند - این ناحیه یک نقطه تمرکز تنش طبیعی است.

 

پس از شنیدن همه اینها، چن پیر گفت: "خوب، به من بگو چگونه آن را درست کنم."

 

من به او گفتم که ما به دو لایه مش تقویت کننده فایبرگلاس نیاز داریم - نه فقط یک نوار روی شکاف ها، بلکه تقویت کننده در سراسر دیوار کناری راه پله.

 

لایه اول برای کنترل ترک است. ابتدا پوشش موجود را جدا کنید – حداقل به بستر بتنی برگردید. عرض حذف باید حداقل 30 سانتی متر در هر طرف ترک باشد. سپس سطح را کاملا تمیز کنید، آن را با آسیاب زبر کنید و گرد و غبار را با جاروبرقی پاک کنید. یک لایه ملات اصلاح شده با پلیمر به ضخامت حدود 3 تا 5 میلی متر بمالید و در حالی که هنوز مرطوب است، یک ورقه کامل از مش تقویت کننده فایبرگلاس را در آن فشار دهید - آن را محکم صاف کنید. هدف این لایه ساده است: اگر ریزترک‌ها در زیرلایه ایجاد شوند، مش آنها را عقب نگه می‌دارد و از رسیدن به سطح جلوگیری می‌کند.

 

بعد از اینکه لایه اول سفت شد، لایه دوم ملات تراز کننده را بمالید تا لایه اول مش را بپوشاند. وقتی حدود 70 تا 80 درصد خشک شد، لایه دوم مش را قرار دهید - این لایه می تواند کمی نازک تر باشد، حدود 2 تا 3 میلی متر. وظیفه اصلی آن جلوگیری از انقباض و ترک خوردن خود ملات است.

 

دو لایه مش، با یک لایه ملات در بین - این یک سیستم تقویت کننده دوگانه است. مزیت این است که اگر لایه اول همه چیز را نمی گیرد، لایه دوم از آن پشتیبان می گیرد. در دیوارهای جانبی راه پله که لرزش و تغییرات دما دائماً در حال کار هستند، اغلب یک لایه کافی نیست.

 

پیر چن سری تکان داد و سپس این سوال کلیدی را پرسید: "چگونه با همپوشانی ها کنار می آیی؟"

 

ترک ها به صورت مورب اجرا می شوند، اما توری به صورت رول در می آید - بنابراین آن را در کدام جهت قرار می دهید؟

 

رویکرد من این است که مش را مطابق جهت ترک ها قرار دهم، نه جهت دیوار. اگر ترک از سمت چپ بالا به سمت راست پایین کشیده شود، همپوشانی بین صفحات مشبک باید از همان خط مورب پیروی کند و حداقل 10 سانتی متر همپوشانی داشته باشد. جایی که توری به گوشه ها یا درزهایی که آج ها با دیوار برخورد می کند، باید آن را به اطراف بپیچید - نمی توانید آن را به سادگی قطع کنید.

 

این جزئیات پیچیدن گوشه بسیار مهم است. بسیاری از تعمیرکاران مش را درست در گوشه برش می دهند، اما ترک ها دوست دارند دوباره از همان گوشه ها شروع کنند. هر گوشه راه پله، هر نقطه اتصالی که در آن یک آج با دیوار کناری برخورد می کند - اینها بیشترین نقاط استرس هستند. مش باید در سراسر آن نواحی پیوسته و بدون شکستگی باشد.

 

چن پیر آهی کشید و گفت: "دو خدمه دیگر حتی به این موضوع اشاره نکردند. تنها کاری که انجام دادند چسب زدن پرکننده و کاغذ بود."

 

بهش گفتم طبیعیه نوار کاغذی و مش معمولی می توانند روی دیوارهای مسطح مقاومت کنند، اما در راه پله هایی که نیروها پیچیده هستند، شانسی ندارند.

 

نوار کاغذی تقریباً هیچ استحکام کششی ندارد - برای چسبیدن به سطح به چسب متکی است. هنگامی که بستر حرکت می کند، نوار درست با آن ترک می خورد. مش معمولی قوی تر است، اما اگر فقط یک نوار باریک روی ترک ها قرار دهید، ناحیه تقویت شده خیلی کوچک است. استرس همچنان متمرکز است و به هر حال ترک می کند.

 

آنچه شما نیاز دارید، تقویت دیوار کامل، به علاوه گوشه های پیچیده است، بنابراین کل دیوار جانبی به عنوان یک واحد عمل می کند. سپس ترک ها فرصتی برای بازگشت پیدا نمی کنند.

 

بنابراین این همان کاری است که ما در راه پله چن اولد انجام دادیم – روکش قدیمی را جدا کردیم، سطح را زبر کردیم، آن را تمیز کردیم، دو لایه ملات را با دو لایه مش اعمال کردیم، هر گوشه را پیچیدیم، و هر همپوشانی را درست انجام دادیم. نزدیک به سه سال بعد، حتی یک شکاف هم دوباره ظاهر نشد.

 

چن پیر چند روز پیش برایم پیام صوتی فرستاد و گفت که هر بار که از راه پله‌ها بازرسی می‌کرد باید شکاف‌ها را با خودکار مشخص می‌کرد تا ببیند آیا بزرگ شده‌اند یا نه. حالا او مجبور نیست.

 

در نهایت، اینکه آیا بتوانید آن ترک‌های زیگزاگی را بر روی دیوارهای راه پله به طور کامل برطرف کنید، به گرانی مصالح بستگی ندارد. این به این بستگی دارد که آیا شما نیروهای ساختاری در حال بازی را درک می کنید. وقتی این را فهمیدید، متوجه می‌شوید که ترک‌ها فقط یک مشکل زیبایی نیستند - آنها راه دیوار برای بیان استرس ساختاری هستند. کاری که باید انجام دهید این نیست که عبارت را بپوشانید – این است که مطمئن شوید این عبارت هرگز دلیلی برای ظاهر شدن در وهله اول ندارد.

 

این دقیقاً همان کاری است که مش تقویت کننده فایبرگلاس انجام می دهد - استرس را پخش می کند تا همه در یک خط متمرکز نشوند.

 

اگر با مشکلات ترک در دیوارهای کناری راه پله سروکار دارید، توصیه من این است: برای اعمال پرکننده عجله نکنید. ابتدا نیروها را درک کنید. سپس، مش را به درستی دراز کنید. مرحله اول جهت را تعیین می کند. مرحله دوم نتیجه را تعیین می کند.